Παρουσίαση/Προβολή

() -  ΕΛΕΟΝΩΡΑ ΒΡΑΤΣΚΙΔΟΥ

Περιγραφή Μαθήματος

Το σεμινάριο πραγματεύεται την ανάδυση του εικαστικού καλλιτέχνη στην Ελλάδα του 19^ου αιώνα ως νέας επαγγελματικής κατηγορίας, η οποία προϋποθέτει ένα σύνολο τεχνικών και διανοητικών δεξιοτήτων διαφορετικών από αυτών του παραδοσιακού τεχνίτη. Κεντρικό ρόλο στην ιστορική αυτή διαδικασία κοινωνικής παραγωγής του καλλιτέχνη κατείχε το Σχολείο των Τεχνών, ένας θεσμός που υπήρξε, ιδιαίτερα κατά τις πρώτες δεκαετίες της λειτουργίας του, μοναδικό κέντρο καλλιτεχνικής εκπαίδευσης συλλογικού χαρακτήρα, χώρος εκθέσεων όσο και διάχυσης κριτικού και θεωρητικού λόγου. Οι καλλιτεχνικές εταιρείες και ιδιαίτερα οι σύλλογοι καλλιτεχνών αποτελούν έναν δεύτερο θεσμικό πόλο που υποστήριξε τη συγκρότηση του καλλιτεχνικού επαγγέλματος, αλλά και τις διεκδικήσεις αυτονόμησης του εκκολαπτόμενου καλλιτεχνικού πεδίου της χώρας, οροθετώντας παράλληλα τις σχέσεις των καλλιτεχνών με το κράτος. Οι στάσεις των καλλιτεχνών σε συλλογικό επίπεδο ανιχνεύονται μέσα από το λόγο και τις πρακτικές τέτοιων θεσμών, ενώ παράλληλα διερευνάται και ο βαθμός εξάρτησης από αντίστοιχους νομιμοποιητικούς θεσμούς του εξωτερικού, εκπαιδευτικούς και εκθεσιακούς. Για τη μελέτη των επιτελέσεων της καλλιτεχνικής ταυτότητας σε ατομικό επίπεδο επιστρατεύονται τα ίδια τα έργα και τα γραπτά καλλιτεχνών (αυτοπροσωπογραφίες, αμοιβαία πορτραίτα, προγραμματικά κείμενα, κείμενα κριτικής, ημερολόγια, επιστολογραφία). Τέλος, μέσα από την εξέταση ενός ευρύτερου φάσματος πηγών, που διατρέχει τα πεδία της αισθητικής, της βιογραφίας αλλά και της λογοτεχνίας, αναλύονται οι αξίες και οι αναπαραστάσεις  (π.χ. οι έννοιες της πρωτοτυπίας ή της ιδιοφυΐας), που ορίζουν την εικόνα του καλλιτέχνη και, συνολικότερα, η συγκρότηση του συλλογικού φαντασιακού γύρω από την καλλιτεχνική δημιουργία στον ελληνικό 19^ο αιώνα.

Ημερομηνία δημιουργίας

Πέμπτη 3 Μαρτίου 2022